தனிமையில் கண்ட அமைதி

 தனிமையில் கண்ட அமைதி – ஒரு ஆற்றங்கரையில் நான் உணர்ந்த உண்மையான சுதந்திரம்

அறிமுகம்:

நிறைய பேருக்கு அமைதி என்பது ஒரே ஒரு வார்த்தை மாதிரியாக தெரிகிறது. ஆனால், சிலருக்கு அது ஒரு வாழ்க்கைமுறை.

நான் அந்த வகையில்தான் — கூட்டத்தில் பேசாமல், அமைதியாக இயற்கையோடு பேசுவதையே விருப்பமாகக் கொண்டவன்.

அந்த நாளில் நடந்தது, என் மனதில் என்றும் நிலைத்திருக்கும்...

---

அந்த பயணம்:

அன்று மதியம் சூரியன் வெயிலில் மெதுவாக சுடுகிற நேரம். ஒரு பழைய சைக்கிளில், நான் எப்போதும் செல்லாத ஒரு வழியைத் தேர்ந்தெடுத்தேன்.

அந்த வழியில் நடந்த பாதையில் மரங்களின் நிழல் என் தோலுக்கு ஒரு கவிதை போல பட்டது.

சிறு சிறு பறவைகள் ஒலிக்க, சில்லறைப் பரிசுகள் போல அந்த அமைதியைக் கொண்டாடினேன்.

---

ஆற்று தண்ணீரின் இசை:

சில கிலோமீட்டர் சென்றபின், ஒரு இயற்கை ஆறு. யாரும் இல்லாத ஒரு இடம்.

தண்ணீர் ஓடும் சத்தம் என்னை விலக்கவில்லை — அது என்னை அழைத்தது.

மூச்சுவிட மறந்த மாதிரி, நான் காற்படியில் அமர்ந்தேன்.

மீன்கள் ஆடுகிற காட்சியைக் கண்டு, நான் பேசாமல் என் உள்ளத்தை அவர்கள் பார்த்துவிட்டார்கள் போலிருந்தது.

---

அந்த தருணம் என்னை மாற்றியது:

பணம், பதவி, பதற்றம் — எதுவுமே அங்கே இல்லாது இருந்தது.

அழகான சாமர்த்தியம் என்று சொல்லும் இயற்கை, அன்றைக்கு என்னை நான் உளமாகச் சந்திக்க வைத்தது.

அது என்னை மாற்றியது — இன்று வரை, அந்த அமைதி எனக்கு வழிகாட்டுதலாக இருக்கிறது.

---

முடிவுரை:

நாம் அனைவரும் தினசரி ஓட்டத்தில் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறோம்.

ஆனால், சில நேரங்களில் நமக்குள் நாமே பேசிக்கொள்வதற்கு ஒரு அமைதி தேவைப்படுகிறது.

அந்த அமைதியை ஒரு ஆற்றங்கரையிலோ, மர நிழலில் அமர்ந்தபோதோ உணர முடியும்.

அந்த அமைதி எனக்கு ஒரு பரிசு. அது எனக்குள் இருந்த ஓர் உண்மையான சுதந்திரம்.